De Afrekening: hoe minachting voor de burgers tot een revolutie kan leiden

Recentelijk kwam het boek “De Afrekening” uit van Sid Lukkassen en Ton Nijhof. Het boek bracht al snel veel teweeg op social media nadat het NRC het recenseerde en de “rechtser-dan-rechtse publicist” Lukkassen beschuldigde van het fantaseren over een staatsgreep en dromen van geweld. Op Twitter werd de draak gestoken met generaal Brunnekreef, de leider van het militaire college dat in het boek wordt aangesteld na een reeks van zware aanslagen in Nederland. Maar toch raakt het boek een gevoelige snaar, want het was al snel uitverkocht.

De meeste mensen kennen Sid Lukkassen als filosoof en publicist, die tegen de politieke correctheid weerstand biedt met scherpe, soms cynische analyses van de problemen in de maatschappij en waarom deze problemen niet worden besproken, laat staan opgelost. Ton Nijhof zal voor velen minder bekend zijn; hij is de drijvende kracht achter de website Sta-Pal.nl, een online kanaal voortgekomen uit het Oud- Strijders Legioen (OSL). In die hoedanigheid is hij bekend met militaire kringen, waaruit hij ongetwijfeld veel inspiratie en kennis heeft opgedaan bij het schrijven van dit boek.

Zonder teveel prijs te willen geven, zal inmiddels duidelijk zijn dat De Afrekening verhaalt over een verdeeld land, waar letterlijk en figuurlijk de bom barst. Spanningen tussen autochtonen en (Islamitische) allochtonen, een niet functionerend politiek stelsel en een deken van politieke correctheid leiden ertoe dat er grote aanslagen plaats vinden en uiteindelijk niet voorkomen kan worden dat er een kernbom ontploft in Rotterdam.

In reactie hierop ziet een groep vaderlandslievende militairen kans om de corrupte politiek uit te schakelen om schoon schip te maken in Nederland, culminerend in een politiek proces tegen iedereen die de aanslagen mogelijk heeft gemaakt.

Zoals ik al eerder in mijn vlog zei: schrijven over dit onderwerp betekent niet automatisch dat je hoopt dat deze dingen zullen gebeuren, iets wat het NRC lijkt te suggereren. Er zullen ongetwijfeld velen zijn die denken dat Nederland beter af is met een revolutie of een militaire staatsgreep, maar tegelijkertijd weten we uit de geschiedenis dat revoluties, in ieder geval op de korte termijn, vaak meer kwaad doen dan goed. De manier waarop in dit boek velen berecht worden door het militair college kan hierbij ook betwijfeld worden.

Hoe dan ook is De Afrekening een interessant boek, dat de huidige zorgen van veel mensen goed weergeeft. Zoals ik in de Mark in the Middle podcast al zei: velen zijn bang voor een aanstaande burgeroorlog in Nederland, voor confrontaties tussen allochtoon en autochtoon of tussen de burgers en de politiek. Sommigen hopen zelfs stiekem op een escalatie van de problemen, ervan uitgaande dat hoe sneller alles instort, hoe sneller je ook weer kunt beginnen met opbouwen. Ondertussen lijkt de politiek deze signalen absoluut niet te zien, laat staan serieus te nemen, waardoor de kans op een daadwerkelijk conflict met de tijd toeneemt. Het referendum is afgeschaft, verkiezingsprogramma’s worden niet uitgevoerd door kleurloze compromissen tussen links en rechts en ondertussen nemen de lasten met de jaren toe door migratie en klimaatbeleid. 20 jaren na Pim Fortuyn is er nog weinig veranderd.

Als bevolkingsgroepen verder van elkaar af komen te staan en ook Den Haag steeds meer losgezongen raakt van burgers is het niet onwaarschijnlijk dat de gebeurtenissen uit De Afrekening werkelijkheid zullen worden. In dit boek pleegt de krijgsmacht een stille staatsgreep; iets dat op dit moment onwaarschijnlijk lijkt, als is het maar omdat Nederland geen sterke militaire traditie heeft, en daarnaast de krijgsmacht ook jarenlang heeft uitgekleed. Tegelijkertijd geldt ook dat wanneer er weinig tegenstand of zelfs sympathie en steun te verwachten valt vanuit de burgerbevolking, het voor een klein groepje getrainde en activistische militairen zeker niet onmogelijk is om (tijdelijk) de dienst uit te maken. Maar uiteindelijk geldt dat macht corrumpeert, en hoe goed bedoeld een revolutie ook is, meestal lopen deze niet goed af.

Des te meer reden voor de politiek om zorgen van ontevreden burgers serieus te nemen. De vraag is alleen hoe groot de kans hierop is, als we 20 jaren na Fortuyn en de opkomst van het populisme in Nederland en Europa nog weinig verbetering zien. Integendeel.

One thought on “De Afrekening: hoe minachting voor de burgers tot een revolutie kan leiden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: